«Μην χοροπηδάς στον καναπέ, θα βουλιάξουν τα μαξιλάρια!» είναι μια ατάκα που σίγουρα όλα τα παιδιά έχουν ακούσει κάποια στιγμή κατά την παιδική τους ηλικία. Τα σαλόνια είναι σε όλα τα σπίτια το δωμάτιο που μένει ανέπαφο για τις γιορτές, τα γενέθλια και τις υπόλοιπες καλές μέρες. Οι μαμάδες της οικογένειας προσέχουν ώστε τα έπιπλα να παραμείνουν σαν καινούργια, στολίζουν με προσοχή τα τραπεζάκια και κρατούν ευλαβικά μακριά ... τα παιδιά. Τα παιδιά, αντίθετα, λατρεύουν να σπάνε το μαμαδίστικο εμπάργκο και να τρέχουν ανάμεσα στους καναπέδες και τα τραπεζάκια, να χοροπηδούν και να κουλουριάζονται στους καναπέδες και να κυλιούνται στα χαλιά. Τα σαλόνια είναι σίγουρα το αγαπημένο τους δωμάτιο. 

Η ιστορία των σαλονιών όπως τα γνωρίζουμε σήμερα είναι αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης πορείας μέσα στο χρόνο. Τα σπίτια εμφανίστηκαν από την προϊστορική εποχή και από τη στιγμή που οι πρόγονοί μας σταμάτησαν να προφυλάσσονται από τα στοιχεία της φύσης κάτω από δέντρα και μέσα σε σπηλιές. Σιγά σιγά, με τη διαμόρφωση του θεσμού της οικογένειας, οι άνθρωποι έχτισαν και προσάρμοσαν τα σπίτια στις ανάγκες τους. Το εσωτερικό τους ήταν αποτέλεσμα συνεχών μεταβολών αλλά η παρουσία ενός σαλονιού ήταν εξ αρχής

απαραίτητη. Η μορφή αυτών απλώς άλλαζε. 

Η πρώτη μορφή των σαλονιών ήταν δωμάτια «έκθεσης» (με τον αγγλικό όρο parlor rooms) όπως έχουμε δει σε πολλές ταινίες και σειρές εποχής. Επρόκειτο για το δωμάτιο στο οποίο οι ιδιοκτήτες του σπιτιού εξέθεταν τα πιο πολύτιμα κομμάτια της τέχνης τους και της διακόσμησής τους (πχ πίνακες και αγάλματα εξαιρετικής αισθητικής και υψηλής αξίας). Επίσης, ήταν οι χώροι που κατά τις επίσημες γιορτές της οικογένειας συγκεντρώνονταν οι καλεσμένοι για ψυχαγωγία. Βασικό στοιχείο και ρόλος της πρώιμης μορφής αυτής των σαλονιών ήταν ο εντυπωσιασμός: δε διαμορφώνονταν για να καλύψουν τις ανάγκες των ιδιοκτητών αλλά για να εντυπωσιάσουν. 

Η λειτουργία αυτή των σαλονιών διατηρήθηκε μέχρι περίπου τα τέλη του 19ου αιώνα, ίσως όμως και λίγο αργότερα, μέχρι τα τέλη του πρώτου Παγκόσμιου πολέμου. Τότε άλλωστε πρωτοεμφανίστηκε στη λογοτεχνία ο όρος living room, που δείχνει ότι ο συγκεκριμένος χώρος έγινε πλέον κομμάτι της καθημερινής ζωής. Η επίπλωση των σαλονιών έτσι άλλαξε σταδιακά και προσαρμόστηκε πλέον στις νέες ανάγκες.

Βασικός «εξοπλισμός» της καινούργιας μορφής σαλονιών ήταν ο καναπές, πολυθρόνες -τις περισσότερες φορές δυο- ενώ κεντρικό σημείο και άξονας γύρω από τον οποίο επικεντρωνόταν και διαμορφωνόταν ο χώρος ήταν η τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Σταδιακά τα σαλόνια έγιναν όλο και πιο άνετα, κυρίως λόγω της αυξανόμενης οικονομικής ευμάρειας των ανθρώπων. 

Κλασικά σαλόνια VS μοντέρνα σαλόνια 

Η αιώνια διαμάχη και η πρώτη σκέψη ενός ζευγαριού ή μιας οικογένειας όταν ετοιμάζει ή ανανεώνει το σπίτι του. Μοντέρνο ή κλασικό

Τα κλασικά σαλόνια αποτελούν μια αγάπη όσων πιστεύουν ότι η κομψότητα βρίσκεται σε δοκιμασμένες «συνταγές» και σκαλίσματα. Έπιπλα με βελούδινες ταπετσαρίες και περίτεχνα σχέδια είναι τα κομμάτια-κλειδιά. Καναπέδες με μεγάλα μαξιλάρια που προστατεύονται από την καθημερινή χρήση κυρίως επειδή καθαρίζονται δύσκολα και αλλάζονται δυσκολότερα.      

 

Δυναμικός αντίπαλος στο στυλ είναι οι μοντέρνοι καναπέδες, κατασκευασμένοι κυρίως από ύφασμα ή δέρμα με ευελιξία στη διαμόρφωση τους πολλές φορές. Με πρωτοποριακό σχεδιασμό τις περισσότερες φορές, έντονα χρώματα και δυναμικές αντιθέσεις και την καινοτομία να προσαρμόζονται σε κάθε ανάγκη. Οι μοντέρνοι καναπέδες είναι φτιαγμένοι για να τους ζεις σε καθημερινή βάση.